PEDAGOG

PEDAGOG

Rok szkolny 2019/2020

Rok szkolny 2018/2019

Warsztaty - „Emocje: wróg czy przyjaciel?”


03.04. w klasie V i VI odbyły się warsztaty pt. „Emocje - wróg czy przyjaciel?” prowadzone przez pana Marcina Dybalskiego psychologa z Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Słupcy. Dzięki nim uczniowie mogli poszerzyć swoją wiedzę na temat emocji, sposobów ich okazywania czy metod radzenia sobie z nimi. Uświadomili sobie, że emocje są integralną częścią każdego człowieka, a życie bez nich jest niemożliwe.

Światowy Dzień Świadomości Autyzmu

02.04 obchodzony był Światowy Dzień Świadomości Autyzmu. Jego celem jest propagowanie wiedzy na temat autyzmu, upowszechnianie jej wśród ludzi. Nasza szkoła przyłączyła się do obchodów tego święta. W związku z tym na górnym korytarzu zostały wystawione sztalugi z najważniejszymi informacje dotyczące tego zaburzenia, a poprzez zajęcia uczniowie dowiedzieli się, że autyzm jest jednym z całościowych zaburzeń rozwoju, którego pierwsze objawy pojawiają się przed 3 rokiem życia i dotyczą przede wszystkim: komunikowania się, sfery społecznej i umiejętności zabawy. Osoby z autyzmem inaczej odbierają bodźce, często zwracają uwagę na rzeczy, które dla innych są nieistotne. Autystycy są nadwrażliwi na różnego rodzaju bodźce np. dźwięki - nie lubią hałasu, wielu dźwięków w jednym momencie, migających, ostrych świateł czy intensywnych zapachów. Osoby z tym zaburzeniem często mają trudności z nawiązywaniem kontaktów z innymi, utrzymywaniem pozytywnych relacji. Bardzo cenią sobie usystematyzowany plan dnia, preferują przewidywalną, dobrze zorganizowaną rzeczywistość.


Międzynarodowy Dzień Zespołu Downa - warsztaty w klasach I-III

W związku z obchodzonym 21 marca Międzynarodowym Dniem Zespołu Downa w klasach I-III zostały przeprowadzone zajęcia związane z powyższą tematyką. Podczas nich dzieci dowiedziały się podstawowych informacji na temat Zespołu Downa. Była to także dobra okazja do rozmowy na temat tolerancji i akceptacji. Uczniowie przekonali się, że nieco odmienny wygląd czy zachowanie nie jest powodem do gorszego traktowania.

Międzynarodowy Dzień Zespołu Downa

21 marca obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Zespołu Downa. Jest to bardzo dobra okazja do rozwijania świadomości dotyczącej tego zaburzenia, a także rozwijania akceptacji i tolerancji. Zespół Downa to zaburzenie genetyczne spowodowane obecnością dodatkowego chromosomu w 21 parze. Nazywane jest także trisomią chromosomu 21. Zespół Downa nie jest chorobą tylko zaburzeniem, zespołem wad wrodzonych, z którym wiąże się specyficzny wygląd, niepełnosprawność intelektualna, a często także problemy zdrowotne np. wada serca, epilepsja, niedosłuch czy zaburzenia układu pokarmowego. Pomimo tego, że osoby z Zespołem Downa wyglądają i często zachowują się inaczej niż osoby bez tego zaburzenia, mają takie same potrzeby jak każdy z nas. W kontakcie z nimi trzeba skupiać się przede wszystkim na ich człowieczeństwie, a nie zaburzeniu, widzieć człowieka, a nie zaburzenie. Nikt nie ma wpływu na to zaburzenie genetyczne, ani nie może jemu zapobiec, dlatego też nie należy gorzej traktować kogoś przez fakt, na który nie miał żadnego wpływu.

Realizacja programu profilaktycznego Domowi detektywi

W ubiegły piątek na lekcji wychowawczej klasa V rozpoczęła realizację programu profilaktycznego pt. Domowi detektywi. Celem programu jest ukazanie uczniom negatywnych konsekwencji wynikających z korzystania z alkoholu, a także opóźnienie momentu pierwszej inicjacji alkoholowej. Na zajęciach uczniowie podzieleni na grupy będą podejmować ważne tematy związane z profilaktyką alkoholową. Na pierwszych zajęciach tworzono plakaty dotyczące zagrożeń związanych z piciem alkoholu. Poznano także pierwsze przygody domowych detektywów.

Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją.

Z inicjatywy Ministerstwa Zdrowia od 2004 r. w Polsce obchodzony jest Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją. Celem tego dnia jest upowszechnienie wiedzy na temat depresji i zachęcenie chorych do leczenia. Depresja to zespół zaburzeń psychicznych występujących w przebiegu chorób afektywnych. Do jej objawów należą:
- obniżenie nastroju
- niska samoocena, mała wiara w siebie i swoje możliwości
- poczucie winy
- pesymizm
- myśli samobójcze
- niezdolność do odczuwania przyjemności
- utrata zainteresowań, zmniejszenie aktywności
- apatia, osłabienie
- zaburzenie rytmu dobowego
- zmniejszony apetyt
Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), depresja stanowi obecnie czwarty najpoważniejszy problem zdrowotny na świecie - dotyka on 1/10 światowej populacji, z czego połowa chorych ma zdiagnozowaną depresję. W 2020 roku depresja będzie drugim najpoważniejszym problemem zdrowotnym świata, zaraz po chorobach układu krążenia. W Polsce aż osiem milionów osób boryka się z depresją lub stanami depresyjnymi, a zaledwie 1,5 miliona ma ją zdiagnozowaną przez specjalistów.
Depresja jest złożonym zaburzeniem, trudnym do konkretnego zdiagnozowania. Bardzo często ludzie przejawiają objawy depresji przez wiele miesięcy, a nawet lat zanim zwrócą się o pomoc. Ta choroba może dotyczyć osób w każdym wieku: od dzieci po osoby w wieku podeszłym. Nie należy lekceważyć długo utrzymującego się obniżenia nastroju. Po pomoc można zgłosić się do lekarza rodzinnego, bądź bezpośrednio do psychologa czy psychiatry. Depresja jest chorobą kliniczną. Krótkotrwałe, pojedyncze czy chwilowe epizody smutku, będącego reakcją na konkretną sytuację, nie są depresją. Mogą być objawem chwilowego obniżenia nastroju.

STOP dopalaczom

Dopalacze to potoczna nazwa produktów zawierających substancje psychoaktywne, które oddziałują i zaburzają pracę Ośrodkowego Układu Nerwowego. Dopalacze to nowe narkotyki, które mogą być jeszcze bardziej niebezpieczne od klasycznych narkotyków. Zwykle niewiadomo, co dokładnie znajduje się w danym produkcie i w jaki sposób może on zadziałać na organizm osoby korzystającej z niego.
Do objawów zatrucia dopalaczami zaliczamy: zachowania agresywne, autoagresję, napady niekontrolowanej złości połączone z biciem, gryzieniem, okaleczaniem siebie bądź innych, utratę całkowitej kontroli nad swoim zachowaniem, napady paniki, zaburzenia lękowe, napady drgawkowe, utratę przytomności, omdlenia, zaburzenia procesów poznawczych: myślenia, spostrzegania, uwagi, pamięci, zaburzenia układu oddechowego: trudności z oddychaniem, duszności, ból w klatce piersiowej, przyspieszone bicie serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia pracy narządów wewnętrznych: serca, nerek, wątroby trzustki. Należy pamiętać, że substancje psychoaktywne na każdą osobę mogą zadziałać inaczej, a przedawkowanie ich może doprowadzić nawet do śmierci.
Dopalacze są substancjami uzależniającymi, zarówno psychicznie jak i fizycznie. Statystyki podają, że w pierwszym półroczu ubiegłego roku doszło do około 2000 zatruć. Dopalacze to nieprzewidywalne substancje, które mogą doprowadzić do utraty zdrowia lub życia. Nie warto ryzykować swojej przyszłości dla kilku chwil pozornego odprężenia.

Marzycielska poczta

Uczniowie klas IV i V zaangażowali się w akcję „Marzycielska Poczta”, która polegała na wysyłaniu kartek z życzeniami i listów do chorych bądź niepełnosprawnych dzieci. Uczniowie zapoznali się z historiami dzieci, poznali ich zainteresowania, pasje, przekonali się, że ich rówieśnicy, mimo chorób czy niepełnosprawności, są bardzo podobni do nich. Każdy uczeń wybrał dziecko, do, którego napisał list lub życzenia świąteczne. Była to praktyczna lekcja wrażliwości, empatii, szacunku do innych, akceptacji i tolerancji. Dzieci z dużym zaangażowaniem pisali listy, a część z nich własnoręcznie zrobiła świąteczne kartki. Mamy nadzieję, że otrzymane przez adresatów listy sprawiły im radość, wywołały uśmiech na twarzy i chociaż na chwilę pozwoliły zapomnieć o troskach i zmartwieniach.

Światowy Dzień Rzucania Palenia Tytoniu
Papierosy są najpopularniejszą używką. Statystyki podają, że co siódma osoba na świecie pali je regularnie. Stałe korzystanie z nich prowadzi do uzależnienia zarówno fizycznego jak i psychicznego. Nikotyna zawarta w tytoniu jest substancją psychoaktywną. Papierosy nie tylko uzależniają, ale ich regularne palenie może negatywnie wpływać na zdrowie. Każdy wypalony papieros skraca życie o 5 minut, a aż, co czwarty palacz umiera przed 65 rokiem życia. Osoby palące chorują na nowotwory 20 razy częściej niż osoby niepalące. Negatywną konsekwencją palenia papierosów są także choroby układu oddechowego tj. astma, gruźlica, przewlekłe zapalenie oskrzeli, a także kaszel palacza, czy utrzymująca się chrypa. Osoby palące umierają 6 razy częściej na nieżyt oskrzeli, 5 razy częściej na raka gardła i krtani niż osoby niepalące. Na sto osób, którym stawia się diagnozę raka płuc 95 to palacze. Osoby palące mają także osłabiony układ odpornościowy, co prowadzi do częstych chorób. Co więcej nałogowym palaczom pogarsza się węch, smak, zmniejsza się apetyt; pogarsza się wzrok, zaburzone często jest widzenie obuoczne, następują zmiany w rogówce, spojówce czy siatkówce oka, może prowadzić także do zaćmy. Czad wytwarzany podczas palenia papierosów łącząc się z hemoglobiną blokuje oddychanie tkankowe. Na negatywne konsekwencje palenia narażeni są nie tylko palacze, ale także osoby przebywające w towarzystwie osób, które palą. Wtedy mamy do czynienia z tzw. biernym paleniem. Długotrwałe przebywanie w zadymionym pomieszczeniu ma takie same konsekwencje, co wypalenie kilku papierosów. Osoby mające regularny kontakt z dymem papierosowym mają większe ryzyko zachorowania na raka, wystąpienie chorób serca, infekcji płucnych czy wystąpienia alergii. Szacuje się, że palenie papierosów przyczynia się rocznie do 5 milionów zgonów. 15 listopada przypada dzień rzucania palenia tytoniu. Warto zdać sobie sprawę, jakie negatywne skutki dla naszego organizmu mogą przynosić papierosy. Nie warto czekać i odkładać na później tylko od razu warto zakończyć ten nałóg.

Patriotyzm każdego dnia
Słownik języka polskiego definiuje patriotyzm, „jako miłość i szacunek dla własnej ojczyzny, a także gotowość poświęcania się dla własnego narodu.” Patriotą można być jednak każdego dnia, a o miłości dla własnego kraju mogą świadczyć nawet małe gesty czy zachowania.
Miłość może być wyrażana poprzez szacunek do barw narodowych, symboli swojego kraju. Właściwym zachowaniem jest wywieszanie flagi z okazji świąt patriotycznych, ale i szacunek wobec niej, na co dzień. Ważne, by nie pisać po fladze, traktować ją z należytą godnością. Szacunek w kontekście patriotyzmu jest pojęciem kluczowym. Odnosi się nie tylko do symboli narodowych, ale także do wszystkich innych rzeczy tworzących naszą wspólnotę narodową. Szacunek wobec przyrody, niezaśmiecanie lasów, właściwe traktowanie zwierząt mogą być podstawą naszego patriotyzmu. Z tym pojęciem nierozerwalnie wiąże się także szacunek wobec innych ludzi, innych obywateli. Nie tylko tych nam bliskich, myślących podobnie jak my, kierujących się w życiu podobnymi wartościami czy zasadami. Nie trzeba zawsze zgadzać się z innymi, jednak szacunek i prawo do wyrażania własnych opinii należą się każdemu. Patriotą jest ten, który nie tylko szanuje to, co swoje, własne, ale które pamięta i wie, że szacunek nierozerwalnie wpisany jest w człowieczeństwo i należy się każdemu.

Trudny początek przedszkolaka
Pójście do przedszkola jest momentem przełomowym nie tylko dla dziecka, ale i dla całej rodziny. Często to wtedy po raz pierwszy rodzice zdają sobie sprawę, że ich dziecko nie jest już maluszkiem, zależnym całkowicie od nich i ich opieki, tylko staje się coraz bardziej samodzielnym, ciekawym świata małym człowiekiem. Sytuacja ta rozpoczyna się od decyzji, czy dziecko pójdzie do przedszkola. Może ona budzić w rodzicach lęk i wątpliwości: „Jak moje dziecko sobie beze mnie poradzi? Czy przystosuje się do zasad? Jak będzie zachowywało się wśród innych dzieci? Jak zniesie rozstanie ze mną?, a także pytanie: Jak ja zniosę rozstanie z moim dzieckiem?”
Przede wszystkim należy sobie uświadomić, że takie wątpliwości są normalne, ponieważ niemal każda zmiana budzi w nas lęk i niepewność co do tego, czy nasze postępowanie jest słuszne i jakie będą tego rezultaty. Jednak sytuację, o której mówimy należy rozpatrywać głównie jako szansę. Przedszkole daje dziecku wiele możliwości na rozwój nie tylko ten związany z nabywaniem nowej wiedzy, rozwoju pamięci czy zdolności grafomotorycznych, ale przede wszystkim z rozwojem właściwych postaw. To właśnie w przedszkolu dzieci uczą się samodzielności, koleżeńskości, bezinteresownej pomocy, współdziałania w grupie, poczucia, że nie tylko ja jestem ważny, ale wszyscy inni też tacy są. Jednak, nawet zdając sobie sprawę z korzyści płynących z uczęszczania do przedszkola, sytuacja ta może być kłopotliwa i rodzić niepokój nie tylko w rodzicu, ale także w dziecku. Na szczęście istnieje kilka prostych sposobów na to, by oswoić ten niepokój i zamienić go w radosne oczekiwanie przygód. Można zacząć od rozmów z dzieckiem poprzedzających pójście do przedszkola, zaprezentować mu pozytywny, prawdziwy obraz przedszkola, mówić językiem prostym, zrozumiałym dla dziecka. Przedstawić, jak będzie wyglądał dzień w przedszkolu, oswoić dziecko z nową sytuacją po to, by miało jak najmniej wątpliwości, ponieważ faktem jest, że sytuacja, którą możemy przewidzieć budzi w nas mniej niepokoju niż ta nieznana. Podczas rozmowy należy zapewnić dziecko, że zawsze zostanie odebrane z przedszkola i po kilku godzinach wróci do domu.
Ważna jest postawa rodzica, dziecko jest świetnym obserwatorem i potrafi wyczuć emocje kierujące rodzicem, co więcej potrafi przejąć uczucia swojej mamy czy taty. Jeżeli rodzic będzie pełen niepokoju, obaw, dziecko pewnie też takie się stanie. Jeżeli jednak rodzic będzie spokojny, rzeczowy, opanowany to dziecko też takie może być. Należy powiedzieć dziecku, że idzie do przedszkola, by móc bawić się z rówieśnikami, uczyć się piosenek, wierszyków, brać udział w ciekawych zajęciach. By ta wizja była atrakcyjna, nie powinno się nigdy straszyć dziecka przedszkolem czy nauczycielem, a także nie wypowiadać przy dziecku negatywnych opinii tak, by nie zrażać i nie pogłębiać jego lęków. W procesie przystosowania się do przedszkola ważna jest cierpliwość i konsekwencja. Dobrym pomysłem jest, by chwalić dziecko, powtarzać, że jest się z niego dumnym, ale nie przekupywać, nie uzależniać zostania w przedszkolu od zabawki czy słodyczy. Jeżeli dziecko nie chce zostać w przedszkolu, płacze, nie można go zawstydzać przed innymi, czy porównywać z innymi mówiąc np. „Zobacz Franek się bawi, nie płacze, a jest od ciebie młodszy, a ty jesteś beksa”, zamiast tego można powiedzieć „Rozumiem, że jest ci smutno, ale za kilka godzin przyjdę po ciebie i wrócimy do domu. Jestem pewna, że będziesz się tu świetnie bawić, opowiesz mi wszystko w domu. Bardzo cię kocham, będę (np.) po obiedzie”. Nie należy przedłużać rozstań z dzieckiem, pamiętając, że w przedszkolu zajmują się nim wykwalifikowane, kompetentne osoby i nie czeka je tam nic złego. Trzeba dać dziecku czas, by przyzwyczaiło się do nowej sytuacji, będąc wyrozumiałym i spokojnym, ale konsekwentnym w swoim działaniu.