PEDAGOG

PEDAGOG

800 080 222

telefon  ZAUFANIA - całodobowa bezpłatna infolinia
dla dzieci, młodzieży, rodziców i pedagogów

Rok szkolny 2020/2021

Światowy Dzień FAS
8 września obchodzony był Światowy Dzień FAS. Celem tego święta jest upowszechnianie wiedzy na temat ryzyka związanego z piciem alkoholu przez kobiety w czasie ciąży. W naszej szkole na górnym piętrze znajdował się plakat zawierający podstawowe informacje na temat FAS i innych zaburzeń wynikających z korzystania z alkoholu w czasie ciąży. W najstarszych klasach zostały przeprowadzone pogadanki dotyczące tego zaburzenia.

FAS - alkoholowy zespół płodowy, jest to zespół wad wrodzonych spowodowanych działaniem alkoholu na płód w okresie prenatalnym (w czasie ciąży). Wiążą się z nim: zaburzenia w budowie twarzy, zaburzenia funkcjonowania mózgu, często niepełnosprawność intelektualna, zaburzenia poznawcze i emocjonalne. Nie można określić, jaka jest bezpieczna dawka alkoholu w ciąży, dlatego zaleca się w tym czasie całkowitą abstynencję.


l

l

Rok szkolny 2019/2020

Bezpieczeństwo podczas wakacji


Wakacje to czas odpoczynku, relaksu, dają one możliwość oderwania się od codziennych obowiązków. Podczas nich mamy więcej wolnego czasu, który możemy spożytkować na ulubione aktywności. Wakacje to także czas żniw, intensywnej pracy w gospodarstwie, podczas, której jak i w czasie odpoczynku należy pamiętać o zasadach bezpieczeństwa:
- pomoc w gospodarstwie powinna odbywać się pod opieką osób dorosłych,
- dzieci samodzielnie nie powinny obsługiwać ciężkich maszyn czy sprzętu,
-podczas pracy czy odpoczynku w czasie upału należy pamiętać o nakryciu głowy, posmarowaniu się kremem z filtrem, by uniknąć oparzeń słonecznych,
- kąpiąc się w różnego rodzaju zbiornikach wodnych należy pamiętać, by nie wchodzić na głęboką wodę, jeżeli nie umie się pływać,
- bawiąc się w wodzie pamiętać o bezpieczeństwie swoim i innych - nie podtapiać nikogo, czy nie zachowywać się w inny ryzykowny sposób,
- korzystać jedynie z kąpielisk strzeżonych,
- zawsze informować rodzica czy opiekuna o miejscu swojego pobytu,
- w czasie upału pić dużo wody, by się nie odwodnić,
- wybierać aktywność na świeżym powietrzu zamiast gier komputerowyc.

Dzień Flagi

Dzień Świadomości Autyzmu

2 kwietnia na całym świecie obchodzony jest Dzień Świadomości Autyzmu, jego celem jest rozwijanie wiedzy ludzi na temat tego zaburzenia, a także rozbudzanie akceptacji, tolerancji, wsparcia i właściwego traktowania osób z autyzmem. Autyzm należy do całościowych zaburzeń rozwojowych, które ujawnia się przed 5 rokiem życia, jest zaburzeniem wrodzonym. Sferami najbardziej zaburzonymi są: są komunikacja, porozumiewanie się, umiejętności społeczne, sfera emocjonalna, umiejętności zabawy. Osoby z autyzmem są zwykle nadwrażliwe na bodźce, odbierają je dużo bardziej intensywnie niż osoby bez tego zaburzenia, ich mózg praktycznie cały czas przetwarza bodźce, ma problem z ich koordynacją. Osoby z autyzmem często niechętnie nawiązują kontakty z innymi, ograniczone jest dążenie do wchodzenia w interakcje różnego typu, komunikowanie się jest znacznie utrudnione, miewają także duże trudności z kontrolą reakcji emocjonalnych. Należy pamiętać, że specyfika zachowania osoby z autyzmem np. krzyk czy niekontrolowane zachowania wynikają z jego zaburzenia, a nie złego wychowania czy braku grzeczności. Takim osobom należy się taki sam szacunek jak każdej innej osobie i nie należy jej unikać czy źle traktować ze względu na to zaburzenie.

Internetowa aktywność dzieci i młodzieży
Obecnie komputery, Internet stały się codziennością, pomocami, które umożliwiają nam pracę, kontakt z innymi czy znalezienie różnego rodzaju informacji. Z „ekranów” bardzo chętnie korzystają także dzieci, nierzadko już przed trzecim rokiem życia. Należy pamiętać, że komputery, telefony, tablety są potrzebne i bardzo użyteczne, ale szczególnie w kontekście dzieci nadmierne korzystanie z nich może być niebezpieczne. Warto pamiętać o tym, by:
1. Rodzic zawsze wiedział, co jego dziecko ogląda korzystając z Internetu bądź grając w gry. Ważne jest, żeby treści były dostosowane do wieku dziecka. Dzieci mogą mieć problem w odróżnieniu rzeczywistości realnej od tej internetowej, dlatego warto rozmawiać z nimi o ich aktywności, warto uświadamiać dziecko, że dużo ważniejsze jest życie realne i na nim dziecko powinno się skupiać.
2. Rozmawiać z dziećmi o zagrożeniach płynących z Internetu, o tym, że anonimowość jest tylko pozorna i że warto zachowywać ostrożność, np. przy logowaniu czy podawaniu różnego rodzaju danych. Należy wyrobić w dzieciach ograniczone zaufanie do osób poznanych w sieci, do dzielenia się z nimi informacjami osobistymi.
3. Uświadomić dziecku, że słowa wypowiadane w Internecie mają taką samą moc, jak słowa w życiu codziennym i można za nie ponosić karę.
4. Aktywność internetowa nie była jedyną aktywnością podejmowaną przez dziecko. Bardzo ważne jest, by miały one inne sposoby spędzania wolnego czasu, inne zainteresowania.
5. Dziecko miało wyznaczony czas na korzystanie z „ekranów” i by tego przestrzegać. Im młodsze dziecko, tym krótszy czas.

Potrzeby psychospołeczne dziecka
Każdy człowiek ma określone potrzeby psychospołeczne, których zaspokajanie gwarantuje prawidłowe funkcjonowanie psychiczne, społeczne, emocjonalne i wpływa na wszechstronny, odpowiedni rozwój. Brak zaspokojenie konkretnej potrzeby prowadzi do frustracji potrzeby, co może odbijać się negatywnie w rozwoju emocjonalnym, społecznym. Szczególnie istotne jest zaspokajanie tych potrzeb u dzieci, dlatego, że wpływa to na ich obecny i późniejszy rozwój i, co za tym idzie na funkcjonowanie, jako dorosła osoba. Podstawowe potrzeby psychospołeczne to:
- poczucie bezpieczeństwa - z tą potrzebą wiąże się stałość opiekuna, niezmienność sytuacji, przewidywalność zachowania znaczących dla dziecka osób dorosłych, pewność dziecka, co do osób, ich zachowania, codziennej rzeczywistości związanej także z warunkami bytowymi, ale także pewność, co do miłości opiekunów. Ta potrzeba jest fundamentem, rozwoju emocjonalnego i społecznego. Dzieci, które nie mają zapewnionej tej potrzeby mogą mieć problemy z adaptacją do nowych sytuacji, mogą być zamknięte w sobie, wycofane, nieśmiałe, niepewne siebie, lękowe, mogą obsadzać się w rolach osób zależnych od innych.
- bycie zauważonym - każde dziecko potrzebuje uwagi, bycia, chociaż przez pewien czas w centrum zainteresowania. Bardzo ważne są rozmowy z dzieckiem: o przebiegu dnia, o zainteresowaniach, emocjach. Bardzo ważne jest wspólne spędzanie czasu, np. spacer, wspólne posiłki. Dziecko, które nie jest zauważone poprzez pozytywne działania, może szukać uwagi poprzez niewłaściwe zachowania np. bójki, kłótnie, wagary.
- bycie docenionym - ważne jest chwalenie dziecka, szczere okazanie mu swojej aprobaty i dumy. Nie należy krytykować dziecka, wyśmiewać go, mówić o nim negatywnych czy wstydliwych rzeczy przy innych. Ważne, by wykształcić u dziecka realny obraz samego siebie tak, by rozwijało swoje pozytywne strony i akceptowało gorsze. Dziecko z tą niespełnioną potrzebą może mieć niskie poczucie własnej wartości, brak wiary w siebie, może nie chcieć podejmować wyzwań, może być z góry przekonane o niepowodzeniu.
- bycie niezależnym (autonomia) - nie należy wyręczać dziecka, powinno ono od najmłodszych lat być uczone samodzielności , pozwalać dziecku na kreatywność, na rozwijanie pomysłowości. Ważne jest, by dziecko miało poczucie i prawo do samodzielnego wyboru, by podejmowało decyzje w tym zakresie, w którym może np. wybór ubrania, posiłku.
- bycie akceptowanym - rodzice są dla dziecka osobami znaczącymi, zdanie rodziców dla dziecka jest zdaniem najważniejszym. To, co dziecko usłyszy o sobie od rodziców, przejmie jako własne myśli o sobie.
- posiadanie kontaktu z innymi ludźmi - dziecko od najmłodszych lat powinno mieć kontakt z innymi, nie tylko z dorosłymi, ale i dziećmi. To właśnie przez dom rodzinny dziecko jest socjalizowane, tzn. uczy się życia w społeczeństwie, relacji, sposobów traktowania innych.
- aktywność poznawcza i fizyczna - bardzo ważny jest rozwój fizyczny dziecka, zaspokajanie jego potrzeby ruchu. Ważny jest także rozwój poznawczy poprzez różnego rodzaju zabawę, np. symboliczną czy zabawę w rolę. Istotne jest wspólne czytanie książek, rozmowa i spędzanie czasu.

Światowy Dzień Zespołu Downa

21 marca obchodzony był Światowy Dzień Zespołu Downa. Data została wybrana nieprzypadkowo, ponieważ 21.03 odnosi się do trzeciego, dodatkowego chromosomu w 21 parze, który jest przyczyną tego zaburzenia genetycznego. Należy pamiętać, że Zespół Downa nie jest chorobą, tylko zaburzeniem genetycznym, któremu nie można zapobiec, nie jest ono związane z przebiegiem ciąży, stanem zdrowia matki czy jej stylem życia w trakcie ciąży. Na świecie rodzi się średnio 1 dziecka z tym zaburzeniem na 700 dzieci. Ryzyko wystąpienia tego zaburzenia wzrasta wraz z wiekiem matki. Zespół Downa wiąże się ze specyficznym wyglądem twarzy, często ze współtowarzyszącymi zaburzeniami organów wewnętrznych tj. serce, jelita, płuca. Ponadto z tym zaburzeniem genetycznym związana jest niepełnosprawność intelektualna. Często osoby z Zespołem Downa potrzebują wsparcia i opieki także w dorosłym życiu. Najważniejsze jednak jest to, by pamiętać, że są to ludzie tacy sami, jak każdy z nas. Różnią się od nas wyglądem czy niektórymi zachowaniami, ale cały czas pozostają ludźmi, którym należy się szacunek. Są osobami z takimi samymi potrzebami jak my, pragną miłości, poczucia bezpieczeństwa, bycia dostrzeżonym czy docenionym. Potrzebuje naszego wsparcia, zainteresowania. Każdego człowieka należy traktować tak, jak sami byśmy chcieli być traktowani. Trzeba patrzeć szerzej, pod dymorficzną twarzą, okularami, innym wyglądem od naszego, zawsze znajduje się człowiek, którego trzeba szanować.

Porozumienie bez przemocy
Jest to sposób porozumiewania się opracowany przez Mashalla Rosenberga, który zakłada skupienie się na emocjach, rozwijanie empatii, sprzyja komunikacji bez znamion przemocy. Autor koncepcji sądzi, że jest to typ komunikacji szczególnie dobry do rozmów dorosłych z dziećmi, pozwala lepiej zrozumieć emocje i przyczyny zachowania dziecka, umożliwia budowanie wzajemnego zaufania, sprzyja pogłębianiu pozytywnych więzi. Komunikaty powinno budować się w poniższy sposób:
1. Obserwacja - nazywamy to, co widzimy, nazywamy fakty, a nie emocje, które w nas ta sytuacja budzi, mówi np. widzę, że płaczesz bądź widziałam, że uderzyłeś kolegę
2. Dostrzeżenie nazwanie uczuć/emocji - nazywamy emocję dziecka, jaką naszym zdaniem odczuwa w tym momencie, jeżeli nie jesteśmy jej pewni, możemy o nią zapytać dziecko np. wydaje mi się, że jest Ci smutno bądź wydaje mi się, że się zezłościłeś, mam rację?
3. Wskazanie potrzeby - nazywamy potrzebę dziecka, jaką prawdopodobnie odczuwa w związku z zaistniałą sytuacją, np. chcesz się do mnie przytulić?
4. Sformułowanie prośby - mówi, co chcielibyśmy, żeby dziecko zrobiło teraz bądź następnym razem w takiej sytuacji, np. chciałabym, żebyś porozmawiał z kolegą albo przyszedł do mnie ze swoim problem, zamiast go bić
Komunikat: Widzę, że płaczesz, wydaje mi się, że jest Ci smutno, chcesz o tym porozmawiać?
Widziałam, że uderzyłeś kolegę (konkretne imię), wydaje mi się, że jesteś zezłoszczony, mam rację?, powiedz mi co się stało, wtedy będę mogła Ci pomóc, następnym razem chciałabym, żebyś przyszedł mi powiedzieć, co się stało, zanim kogoś uderzy, a teraz proszę przeproś kolegę.
Tego typu komunikacji możemy używać na co dzień, także w kontekście osób dorosłych.

Jak konstruować i realizować cele?
Nad niektórymi z nich w ogóle się nie zastanawiamy, jednak są cele bardzo istotne np. dostanie bardzo dobrej oceny, czy dostanie się do wymarzonej szkoły. Konstruując cele musimy pamiętać o tym, by były one:
- możliwe do zrealizowania, nie możemy wyznaczyć sobie celu, którego nie będziemy w stanie osiągnąć np. zacząć latać - cel musi być osiągalny,
- konkretne - musimy dokładnie określić, co chcemy zrobić czy osiągnąć, cel nie może być ogólny,
-mierzalne to znaczy, że musimy wiedzieć po czym poznamy, że go zrealizowaliśmy,
-istotne dla nas - cel, który chcemy zrealizować musi budzić w nas chęć do podejmowania wysiłku, musi budzić w nas pozytywne emocje, musi nam zależeć na realizacji celu.
Warto jest zaplanować, co zrobię, żeby osiągnąć swój cel. Można spisać czynności, które wykonam, by go osiągnąć. Dobrze jest podzielić nasz cel na mniejsze części tak, by łatwiej było go zrealizować. Warto jest ustalić datę, czas, do którego zrealizujemy nasz cel. Cel realizujemy dla siebie.


Emocje
Każdy z nas odczuwa emocje niemal przez większość czasu, są one nieodłączoną częścią życia człowieka. Żeby mieć nad nimi kontrolę, trzeba sobie je uświadomić. Ważne jest, by wiedzieć i nazwać emocję, jaką się obecnie przeżywa. Często skutkuje to u małych dzieci, które targane np. złością: płaczą czy są agresywne, a w momencie nazwania ich emocji i zaakceptowania, uspokajają się. Tak samo jest z dorosłymi ludźmi. Nazwanie emocji pozwala nam się z nią oswoić, przejąć w jakimś stopniu nad nią kontrolę. Kolejnym krokiem do życia w zgodzie z naszymi emocjami jest zaakceptowanie, że mam prawo odczuwać emocje i że jest to rzecz jak najbardziej normalna i naturalna. Istotne jest, by pamiętać, że nie ma złych emocji, są emocje łatwiejsze i trudniejsze. Jedną z trudniejszych emocji jest złość, ponieważ wywołuje często gwałtowne reakcje. Ekspresja emocji to sposób jej okazywania. W momencie odczuwania emocji ważne jest, by nazwać ją i uświadomić sobie, co wywołało daną emocję. Nie należy tłumić naszych reakcji emocjonalnych, jedynie dostosować je do sytuacji czy osoby, wobec której będziemy ją wyrażać tak, by po fakcie nie mieć wyrzutów sumienia, że zareagowaliśmy zbyt gwałtownie. Wyrażając nasze emocje najlepiej jest powiedzieć drugiej osobie, co je wywołało i jak my się z tym czujemy. Tłumienie emocji szczególnie tych silnych może prowadzić do frustracji emocji, co skutkuje silną, niekontrolowaną reakcją emocjonalną. Należy pamiętać, że niewyrażone emocje się nawarstwiają i w pewnym momencie znajdą swoje ujście.

Adaptacja do nowej sytuacji
Poczucie bezpieczeństwa jest jedną z głównych i najważniejszych potrzeb psychospołecznych, niezbędnych człowiekowi do właściwego i prawidłowego funkcjonowania. Pozwala nam ono poczuć się pewnie w danej sytuacji, a co za tym idzie odczuwać spokój, komfort i swobodę, co prowadzi z kolei do bycia sobą. Poczucie bezpieczeństwa tworzą: przewidywalność, niezmienność, jasność danej sytuacji, a także rutyna. W sytuacji, gdy brakuje, jednego z tych składników, nasze poczucie bezpieczeństwa może stawiać się chwiejne.
Obecna sytuacja sprzyja zaburzeniu poczucia bezpieczeństwa, jednak by sobie z nią radzić ważne jest uświadomić sobie fakt zachwiania poczucia bezpieczeństwa, a także zaakceptować fakt obecnej rzeczywistości. Warto pamiętać, że obecny stan jest sytuacją chwilową i przejściową, a nasze obecne zachowanie w dużym stopniu może wpłynąć na powrót do rutyny. Zachowaniu poczucia bezpieczeństwa sprzyja ustalenie planu dnia tak, by pomimo zaburzonej rutyny wykonywać określone obowiązki, realizować zadania. Ważne, by każdego dnia podobnie dzielić czas, by wyrobić w sobie poczucie przewidywalności i pewności. Istotne jest, by rozmawiać z dziećmi o obecnej sytuacji, dostarczając im konkretnych informacji, pamiętając przy tym, że dzieci uczą się przez modelowanie i z dużym prawdopodobieństwem można założyć, że nastawienie i odczuwane przez nas emocje staną się emocjami dziecka.

Napoje energetyzujące
Napoje energetyzujące to zazwyczaj gazowane, bezalkoholowe napoje o działaniu pobudzającym, zawierające w swoim składzie środki psychoaktywne tj. kofeinę, niacynę, taurynę. Środki psychoaktywne oddziałują na ośrodkowy układ nerwowy i przez to mogą wpływać na zdrowie, zachowanie i kondycję człowieka. Ponadto substancje tego typu mogą uzależniać, a także mieć inny wpływ na różne osoby. Napoje energetyczne krótkotrwale pobudzają, jednak przy częstym stosowaniu mogą prowadzić do trudności z koncentracją uwagi, rozdrażnienia, nadpobudliwości, zaburzenia układu pokarmowego. Mogą mieć liczne inne skutki uboczne tj. zaburzenia pracy serca, uszkodzenia trzustki, wątroby, żołądka, zaburzenia gospodarki hormonalnej, trudności ze snem.
Picie napojów energetyzujących jest szczególnie niebezpieczne i ryzykowne w kontekście dzieci i młodzieży. Młode organizmy, cały czas się rozwijają, a działanie środków psychoaktywnych może zaburzać rozwój, negatywnie wpływać na zdrowie, uszkadzać organy wewnętrzne, a przede wszystkim może prowadzić do uzależnienia. Napoje energetyzujące są niezdrowe i nie powinny być pite nawet w małych ilościach przez dzieci i młodzież !!!

Zajęcia integracji sensorycznej

W ramach innowacji pedagogicznej realizowane są zajęcia rozwijające umiejętność przetwarzania sensorycznego. Przeznaczone są dla uczniów z oddziału przedszkolnego i klasy I. Ich celem jest rozwijanie sprawności motorycznej, równowagi, koordynacji wzrokowo-słuchowo-ruchowej, usprawnianie koncentracji uwagi. Nadrzędnym celem zajęć jest stymulowanie i rozwijanie zmysłów: wzroku, słuchu i dotyku. Zajęcia odbywają się w formie ćwiczeń ruchowych, plastycznych, technicznych, konstrukcyjnych i innych usprawniających małą (dłonie) i dużą motorykę.

Dzień Filozofów

21 listopada przypada Światowy Dzień Filozofii, w związku z czym na górnym korytarzu została umieszczona plansza z najważniejszymi informacjami, przybliżającymi wiedzę na temat filozofii i filozofów. Dodatkowo siódmoklasiści wykonali plakaty dotyczące nurtów filozoficznych z okresu antyku. Na ich podstawie uczniowie mogli zapoznać się z najbardziej znanymi powiedzeniami filozoficznymi, a także bliżej poznać sylwetki wybranych filozofów.

Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka

20 listopada obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Praw Dziecka. To dobra okazja do tego by pamiętać, że każde dziecko ma pewne prawa, wynikające z Konwencji Praw Dziecka. Są to:

Osobiste, umożliwiające rozwój dziecka:

prawo do życia,
prawo do tożsamości,
prawo do wychowania w i do kontaktów z nią w przypadku rozłączenia,
prawo do adopcji, prawo do wyrażania własnych poglądów,
prawo do informacji,
prawo do rozwoju obejmujące prawo do oświaty, nauki, dostępu do kultury i rozrywki i własnego zdania prawo do ochrony przed poniżającym traktowaniem

Polityczne lub publiczne:

prawo do posiadania obywatelstwa,
prawo do wyrażania własnych poglądów,
swobody wyznania,
prawo do uczestniczenia w stowarzyszeniach;

Socjalne:

prawo do godnych warunków życia i odpowiedniego poziomu życia,
prawo do opieki zdrowotnej,
prawo do odpoczynku;

Ekonomiczne:

prawo do nauki;
ochrona prawa pracy podejmowanej, czy to w ramach obowiązku nauki czy wakacyjnego zarobku.

Dzień Przeciwko Przemocy

2 października to Międzynarodowy Dzień Przeciwko Przemocy. Może on stanowić dobrą okazję do przypomnienia, że przemoc jest zawsze zła, nie stanowi rozwiązania problemów, a jedynie je potęguje. Przemoc, niezależnie fizyczna czy psychiczna, zawsze rodzi kolejną formę przemocy, a jej spirala jedynie się pogłębia. Nie należy być sprawcą, ale także nie powinno się na nią przyzwalać. W naszej szkole jest całkowity brak tolerancji dla przemocy, a w momencie pojawiających się jakichkolwiek jej przejawów będą wyciągane konsekwencje.

Rok szkolny 2018/2019

Warsztaty - „Emocje: wróg czy przyjaciel?”


03.04. w klasie V i VI odbyły się warsztaty pt. „Emocje - wróg czy przyjaciel?” prowadzone przez pana Marcina Dybalskiego psychologa z Poradni Psychologiczno - Pedagogicznej w Słupcy. Dzięki nim uczniowie mogli poszerzyć swoją wiedzę na temat emocji, sposobów ich okazywania czy metod radzenia sobie z nimi. Uświadomili sobie, że emocje są integralną częścią każdego człowieka, a życie bez nich jest niemożliwe.

Światowy Dzień Świadomości Autyzmu

02.04 obchodzony był Światowy Dzień Świadomości Autyzmu. Jego celem jest propagowanie wiedzy na temat autyzmu, upowszechnianie jej wśród ludzi. Nasza szkoła przyłączyła się do obchodów tego święta. W związku z tym na górnym korytarzu zostały wystawione sztalugi z najważniejszymi informacje dotyczące tego zaburzenia, a poprzez zajęcia uczniowie dowiedzieli się, że autyzm jest jednym z całościowych zaburzeń rozwoju, którego pierwsze objawy pojawiają się przed 3 rokiem życia i dotyczą przede wszystkim: komunikowania się, sfery społecznej i umiejętności zabawy. Osoby z autyzmem inaczej odbierają bodźce, często zwracają uwagę na rzeczy, które dla innych są nieistotne. Autystycy są nadwrażliwi na różnego rodzaju bodźce np. dźwięki - nie lubią hałasu, wielu dźwięków w jednym momencie, migających, ostrych świateł czy intensywnych zapachów. Osoby z tym zaburzeniem często mają trudności z nawiązywaniem kontaktów z innymi, utrzymywaniem pozytywnych relacji. Bardzo cenią sobie usystematyzowany plan dnia, preferują przewidywalną, dobrze zorganizowaną rzeczywistość.


Międzynarodowy Dzień Zespołu Downa - warsztaty w klasach I-III

W związku z obchodzonym 21 marca Międzynarodowym Dniem Zespołu Downa w klasach I-III zostały przeprowadzone zajęcia związane z powyższą tematyką. Podczas nich dzieci dowiedziały się podstawowych informacji na temat Zespołu Downa. Była to także dobra okazja do rozmowy na temat tolerancji i akceptacji. Uczniowie przekonali się, że nieco odmienny wygląd czy zachowanie nie jest powodem do gorszego traktowania.

Międzynarodowy Dzień Zespołu Downa

21 marca obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Zespołu Downa. Jest to bardzo dobra okazja do rozwijania świadomości dotyczącej tego zaburzenia, a także rozwijania akceptacji i tolerancji. Zespół Downa to zaburzenie genetyczne spowodowane obecnością dodatkowego chromosomu w 21 parze. Nazywane jest także trisomią chromosomu 21. Zespół Downa nie jest chorobą tylko zaburzeniem, zespołem wad wrodzonych, z którym wiąże się specyficzny wygląd, niepełnosprawność intelektualna, a często także problemy zdrowotne np. wada serca, epilepsja, niedosłuch czy zaburzenia układu pokarmowego. Pomimo tego, że osoby z Zespołem Downa wyglądają i często zachowują się inaczej niż osoby bez tego zaburzenia, mają takie same potrzeby jak każdy z nas. W kontakcie z nimi trzeba skupiać się przede wszystkim na ich człowieczeństwie, a nie zaburzeniu, widzieć człowieka, a nie zaburzenie. Nikt nie ma wpływu na to zaburzenie genetyczne, ani nie może jemu zapobiec, dlatego też nie należy gorzej traktować kogoś przez fakt, na który nie miał żadnego wpływu.

Realizacja programu profilaktycznego Domowi detektywi

W ubiegły piątek na lekcji wychowawczej klasa V rozpoczęła realizację programu profilaktycznego pt. Domowi detektywi. Celem programu jest ukazanie uczniom negatywnych konsekwencji wynikających z korzystania z alkoholu, a także opóźnienie momentu pierwszej inicjacji alkoholowej. Na zajęciach uczniowie podzieleni na grupy będą podejmować ważne tematy związane z profilaktyką alkoholową. Na pierwszych zajęciach tworzono plakaty dotyczące zagrożeń związanych z piciem alkoholu. Poznano także pierwsze przygody domowych detektywów.

Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją.

Z inicjatywy Ministerstwa Zdrowia od 2004 r. w Polsce obchodzony jest Ogólnopolski Dzień Walki z Depresją. Celem tego dnia jest upowszechnienie wiedzy na temat depresji i zachęcenie chorych do leczenia. Depresja to zespół zaburzeń psychicznych występujących w przebiegu chorób afektywnych. Do jej objawów należą:
- obniżenie nastroju
- niska samoocena, mała wiara w siebie i swoje możliwości
- poczucie winy
- pesymizm
- myśli samobójcze
- niezdolność do odczuwania przyjemności
- utrata zainteresowań, zmniejszenie aktywności
- apatia, osłabienie
- zaburzenie rytmu dobowego
- zmniejszony apetyt
Według danych Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), depresja stanowi obecnie czwarty najpoważniejszy problem zdrowotny na świecie - dotyka on 1/10 światowej populacji, z czego połowa chorych ma zdiagnozowaną depresję. W 2020 roku depresja będzie drugim najpoważniejszym problemem zdrowotnym świata, zaraz po chorobach układu krążenia. W Polsce aż osiem milionów osób boryka się z depresją lub stanami depresyjnymi, a zaledwie 1,5 miliona ma ją zdiagnozowaną przez specjalistów.
Depresja jest złożonym zaburzeniem, trudnym do konkretnego zdiagnozowania. Bardzo często ludzie przejawiają objawy depresji przez wiele miesięcy, a nawet lat zanim zwrócą się o pomoc. Ta choroba może dotyczyć osób w każdym wieku: od dzieci po osoby w wieku podeszłym. Nie należy lekceważyć długo utrzymującego się obniżenia nastroju. Po pomoc można zgłosić się do lekarza rodzinnego, bądź bezpośrednio do psychologa czy psychiatry. Depresja jest chorobą kliniczną. Krótkotrwałe, pojedyncze czy chwilowe epizody smutku, będącego reakcją na konkretną sytuację, nie są depresją. Mogą być objawem chwilowego obniżenia nastroju.

STOP dopalaczom

Dopalacze to potoczna nazwa produktów zawierających substancje psychoaktywne, które oddziałują i zaburzają pracę Ośrodkowego Układu Nerwowego. Dopalacze to nowe narkotyki, które mogą być jeszcze bardziej niebezpieczne od klasycznych narkotyków. Zwykle niewiadomo, co dokładnie znajduje się w danym produkcie i w jaki sposób może on zadziałać na organizm osoby korzystającej z niego.
Do objawów zatrucia dopalaczami zaliczamy: zachowania agresywne, autoagresję, napady niekontrolowanej złości połączone z biciem, gryzieniem, okaleczaniem siebie bądź innych, utratę całkowitej kontroli nad swoim zachowaniem, napady paniki, zaburzenia lękowe, napady drgawkowe, utratę przytomności, omdlenia, zaburzenia procesów poznawczych: myślenia, spostrzegania, uwagi, pamięci, zaburzenia układu oddechowego: trudności z oddychaniem, duszności, ból w klatce piersiowej, przyspieszone bicie serca, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia pracy narządów wewnętrznych: serca, nerek, wątroby trzustki. Należy pamiętać, że substancje psychoaktywne na każdą osobę mogą zadziałać inaczej, a przedawkowanie ich może doprowadzić nawet do śmierci.
Dopalacze są substancjami uzależniającymi, zarówno psychicznie jak i fizycznie. Statystyki podają, że w pierwszym półroczu ubiegłego roku doszło do około 2000 zatruć. Dopalacze to nieprzewidywalne substancje, które mogą doprowadzić do utraty zdrowia lub życia. Nie warto ryzykować swojej przyszłości dla kilku chwil pozornego odprężenia.

Marzycielska poczta

Uczniowie klas IV i V zaangażowali się w akcję „Marzycielska Poczta”, która polegała na wysyłaniu kartek z życzeniami i listów do chorych bądź niepełnosprawnych dzieci. Uczniowie zapoznali się z historiami dzieci, poznali ich zainteresowania, pasje, przekonali się, że ich rówieśnicy, mimo chorób czy niepełnosprawności, są bardzo podobni do nich. Każdy uczeń wybrał dziecko, do, którego napisał list lub życzenia świąteczne. Była to praktyczna lekcja wrażliwości, empatii, szacunku do innych, akceptacji i tolerancji. Dzieci z dużym zaangażowaniem pisali listy, a część z nich własnoręcznie zrobiła świąteczne kartki. Mamy nadzieję, że otrzymane przez adresatów listy sprawiły im radość, wywołały uśmiech na twarzy i chociaż na chwilę pozwoliły zapomnieć o troskach i zmartwieniach.

Światowy Dzień Rzucania Palenia Tytoniu
Papierosy są najpopularniejszą używką. Statystyki podają, że co siódma osoba na świecie pali je regularnie. Stałe korzystanie z nich prowadzi do uzależnienia zarówno fizycznego jak i psychicznego. Nikotyna zawarta w tytoniu jest substancją psychoaktywną. Papierosy nie tylko uzależniają, ale ich regularne palenie może negatywnie wpływać na zdrowie. Każdy wypalony papieros skraca życie o 5 minut, a aż, co czwarty palacz umiera przed 65 rokiem życia. Osoby palące chorują na nowotwory 20 razy częściej niż osoby niepalące. Negatywną konsekwencją palenia papierosów są także choroby układu oddechowego tj. astma, gruźlica, przewlekłe zapalenie oskrzeli, a także kaszel palacza, czy utrzymująca się chrypa. Osoby palące umierają 6 razy częściej na nieżyt oskrzeli, 5 razy częściej na raka gardła i krtani niż osoby niepalące. Na sto osób, którym stawia się diagnozę raka płuc 95 to palacze. Osoby palące mają także osłabiony układ odpornościowy, co prowadzi do częstych chorób. Co więcej nałogowym palaczom pogarsza się węch, smak, zmniejsza się apetyt; pogarsza się wzrok, zaburzone często jest widzenie obuoczne, następują zmiany w rogówce, spojówce czy siatkówce oka, może prowadzić także do zaćmy. Czad wytwarzany podczas palenia papierosów łącząc się z hemoglobiną blokuje oddychanie tkankowe. Na negatywne konsekwencje palenia narażeni są nie tylko palacze, ale także osoby przebywające w towarzystwie osób, które palą. Wtedy mamy do czynienia z tzw. biernym paleniem. Długotrwałe przebywanie w zadymionym pomieszczeniu ma takie same konsekwencje, co wypalenie kilku papierosów. Osoby mające regularny kontakt z dymem papierosowym mają większe ryzyko zachorowania na raka, wystąpienie chorób serca, infekcji płucnych czy wystąpienia alergii. Szacuje się, że palenie papierosów przyczynia się rocznie do 5 milionów zgonów. 15 listopada przypada dzień rzucania palenia tytoniu. Warto zdać sobie sprawę, jakie negatywne skutki dla naszego organizmu mogą przynosić papierosy. Nie warto czekać i odkładać na później tylko od razu warto zakończyć ten nałóg.

Patriotyzm każdego dnia
Słownik języka polskiego definiuje patriotyzm, „jako miłość i szacunek dla własnej ojczyzny, a także gotowość poświęcania się dla własnego narodu.” Patriotą można być jednak każdego dnia, a o miłości dla własnego kraju mogą świadczyć nawet małe gesty czy zachowania.
Miłość może być wyrażana poprzez szacunek do barw narodowych, symboli swojego kraju. Właściwym zachowaniem jest wywieszanie flagi z okazji świąt patriotycznych, ale i szacunek wobec niej, na co dzień. Ważne, by nie pisać po fladze, traktować ją z należytą godnością. Szacunek w kontekście patriotyzmu jest pojęciem kluczowym. Odnosi się nie tylko do symboli narodowych, ale także do wszystkich innych rzeczy tworzących naszą wspólnotę narodową. Szacunek wobec przyrody, niezaśmiecanie lasów, właściwe traktowanie zwierząt mogą być podstawą naszego patriotyzmu. Z tym pojęciem nierozerwalnie wiąże się także szacunek wobec innych ludzi, innych obywateli. Nie tylko tych nam bliskich, myślących podobnie jak my, kierujących się w życiu podobnymi wartościami czy zasadami. Nie trzeba zawsze zgadzać się z innymi, jednak szacunek i prawo do wyrażania własnych opinii należą się każdemu. Patriotą jest ten, który nie tylko szanuje to, co swoje, własne, ale które pamięta i wie, że szacunek nierozerwalnie wpisany jest w człowieczeństwo i należy się każdemu.

Trudny początek przedszkolaka
Pójście do przedszkola jest momentem przełomowym nie tylko dla dziecka, ale i dla całej rodziny. Często to wtedy po raz pierwszy rodzice zdają sobie sprawę, że ich dziecko nie jest już maluszkiem, zależnym całkowicie od nich i ich opieki, tylko staje się coraz bardziej samodzielnym, ciekawym świata małym człowiekiem. Sytuacja ta rozpoczyna się od decyzji, czy dziecko pójdzie do przedszkola. Może ona budzić w rodzicach lęk i wątpliwości: „Jak moje dziecko sobie beze mnie poradzi? Czy przystosuje się do zasad? Jak będzie zachowywało się wśród innych dzieci? Jak zniesie rozstanie ze mną?, a także pytanie: Jak ja zniosę rozstanie z moim dzieckiem?”
Przede wszystkim należy sobie uświadomić, że takie wątpliwości są normalne, ponieważ niemal każda zmiana budzi w nas lęk i niepewność co do tego, czy nasze postępowanie jest słuszne i jakie będą tego rezultaty. Jednak sytuację, o której mówimy należy rozpatrywać głównie jako szansę. Przedszkole daje dziecku wiele możliwości na rozwój nie tylko ten związany z nabywaniem nowej wiedzy, rozwoju pamięci czy zdolności grafomotorycznych, ale przede wszystkim z rozwojem właściwych postaw. To właśnie w przedszkolu dzieci uczą się samodzielności, koleżeńskości, bezinteresownej pomocy, współdziałania w grupie, poczucia, że nie tylko ja jestem ważny, ale wszyscy inni też tacy są. Jednak, nawet zdając sobie sprawę z korzyści płynących z uczęszczania do przedszkola, sytuacja ta może być kłopotliwa i rodzić niepokój nie tylko w rodzicu, ale także w dziecku. Na szczęście istnieje kilka prostych sposobów na to, by oswoić ten niepokój i zamienić go w radosne oczekiwanie przygód. Można zacząć od rozmów z dzieckiem poprzedzających pójście do przedszkola, zaprezentować mu pozytywny, prawdziwy obraz przedszkola, mówić językiem prostym, zrozumiałym dla dziecka. Przedstawić, jak będzie wyglądał dzień w przedszkolu, oswoić dziecko z nową sytuacją po to, by miało jak najmniej wątpliwości, ponieważ faktem jest, że sytuacja, którą możemy przewidzieć budzi w nas mniej niepokoju niż ta nieznana. Podczas rozmowy należy zapewnić dziecko, że zawsze zostanie odebrane z przedszkola i po kilku godzinach wróci do domu.
Ważna jest postawa rodzica, dziecko jest świetnym obserwatorem i potrafi wyczuć emocje kierujące rodzicem, co więcej potrafi przejąć uczucia swojej mamy czy taty. Jeżeli rodzic będzie pełen niepokoju, obaw, dziecko pewnie też takie się stanie. Jeżeli jednak rodzic będzie spokojny, rzeczowy, opanowany to dziecko też takie może być. Należy powiedzieć dziecku, że idzie do przedszkola, by móc bawić się z rówieśnikami, uczyć się piosenek, wierszyków, brać udział w ciekawych zajęciach. By ta wizja była atrakcyjna, nie powinno się nigdy straszyć dziecka przedszkolem czy nauczycielem, a także nie wypowiadać przy dziecku negatywnych opinii tak, by nie zrażać i nie pogłębiać jego lęków. W procesie przystosowania się do przedszkola ważna jest cierpliwość i konsekwencja. Dobrym pomysłem jest, by chwalić dziecko, powtarzać, że jest się z niego dumnym, ale nie przekupywać, nie uzależniać zostania w przedszkolu od zabawki czy słodyczy. Jeżeli dziecko nie chce zostać w przedszkolu, płacze, nie można go zawstydzać przed innymi, czy porównywać z innymi mówiąc np. „Zobacz Franek się bawi, nie płacze, a jest od ciebie młodszy, a ty jesteś beksa”, zamiast tego można powiedzieć „Rozumiem, że jest ci smutno, ale za kilka godzin przyjdę po ciebie i wrócimy do domu. Jestem pewna, że będziesz się tu świetnie bawić, opowiesz mi wszystko w domu. Bardzo cię kocham, będę (np.) po obiedzie”. Nie należy przedłużać rozstań z dzieckiem, pamiętając, że w przedszkolu zajmują się nim wykwalifikowane, kompetentne osoby i nie czeka je tam nic złego. Trzeba dać dziecku czas, by przyzwyczaiło się do nowej sytuacji, będąc wyrozumiałym i spokojnym, ale konsekwentnym w swoim działaniu.